Nucleaire geneeskunde

De nucleaire geneeskunde houdt zich bezig met de toepassing van radioactieve stoffen voor het stellen van diagnoses, het meten van lichaamsfuncties en het geven van behandelingen. Radioactieve stoffen geven straling af, zoals betastraling en gammastraling. Hierdoor kunnen bij de patiënt diverse afwijkingen en stofwisselingsprocessen zichtbaar worden gemaakt. Gammastraling geeft aan waar in het lichaam de radioactieve stof terecht is gekomen en hoeveel er in terecht is gekomen. Betastraling wordt gebruikt om bijvoorbeeld een gezwel of uitzaaiing van binnenuit te bestralen. 

Nucleair geneeskundig onderzoek wordt alleen verricht, als dat de enige en/of de beste of veiligste methode voor het oplossen van uw medisch probleem is. Uw behandelend arts vraagt het onderzoek alleen aan, als het echt nodig is. Overigens is de hoeveelheid straling die wordt gebruikt heel erg laag, te vergelijken met de straling die u oploopt als u een weekje gaat skiën of een lange vliegreis maakt.

Op de afdeling Nucleaire Geneeskunde kan een afbeelding worden gemaakt van de werking van verschillende organen in het lichaam. Dit gebeurt met behulp van een kleine hoeveelheid van een radioactieve stof. Zo'n afbeelding heet een scintigram. Voor de meeste onderzoeken wordt de radioactieve stof ingespoten in een bloedvat in de arm. Afhankelijk van de soort stof vindt opname plaats door bepaalde delen van het lichaam of door specifieke organen. De straling die de radioactieve stof uitzendt vanuit de delen van het lichaam of het orgaan waarin de stof is opgenomen, wordt geregistreerd met een camera. Hierdoor ontstaat een beeld dat de nucleair geneeskundige belangrijke informatie kan geven over het functioneren van bepaalde organen of botten.

Behalve voor het onderzoeken van een patiënt worden radioactieve stoffen soms ook gebruikt als therapie. Dat is bijvoorbeeld het geval met radioactief jodium, wat voor een te snel werkende schildklier gebruikt kan worden.