Yvonne Val: "Bewegen hielp mij beter de chemo's door te komen"

“Veel mensen beseffen het niet, maar bewegen is een geweldig medicijn!” Yvonne Val (70) kreeg twee keer borstkanker. Ze wil andere patiënten informeren over de positieve invloed van een goede conditie tijdens en na de behandeling. “De eerste keer ging ik door een diep dal. Maar ik herstelde en besloot om voortaan als een ‘fitte oma’ door het leven te gaan. Veertien jaar later kwam de borstkanker terug. Ik kwam met mijn fitte lichaam zoveel beter mijn tweede behandel- en herstelperiode door. Bewegen maakt een heel groot verschil.”

Yvonne, een levenslustige dame van 70, vertelt vol enthousiasme hoe ze haar leven heeft omgegooid toen ze vijf jaar kankervrij was. “Ik wil zo lang mogelijk genieten van mijn kleinkinderen. Maar mijn gewicht zat me in de weg en ik ging puffend en steunend met ze op stap. Dat was ik zat. Ik besloot om gezonder te gaan leven.”

Yvonne wil graag haar verhaal delen met andere patiënten en hoopt van harte dat het hen helpt om de moeilijke periode van chemo’s, bestralingen, hormoonbehandelingen en operaties beter door te komen. “Ik realiseer me dat het puur geluk is dat het nu zo goed met me gaat. Ik heb een stel goede genen meegekregen en de instelling om niet te zeuren. Maar verder zie ik het genezen van kanker vooral als een soort Russische roulette. Als je geluk hebt slaat de behandeling aan; in plaats van dat je het kunt overwinnen. Wel heb ik ontdekt dat je zelf invloed kunt uitoefenen op hoe je je voelt tijdens de behandelingen en het herstelproces. Zowel mentaal als fysiek.

Dutje en wandeling na de chemo

Ik ging na de tweede diagnose met een goede conditie het behandeltraject in. Onder begeleiding van mijn coach bleef ik zoveel mogelijk in beweging. Het motto was simpel: ik doe wat ik kan en wat ik niet kan, doe ik niet. Op maandagochtend kreeg ik de chemo. Na een dutje deed ik mijn after-chemo walk met een leuke opdracht van mijn coach zoals “kijk waar je de kleur blauw ziet. Vaak maakte ik een flinke wandeling en vergat dat ik net een verse chemo had gehad. Soms kwam ik niet verder dan een bankje aan de Zaan. Dan had ik toch een frisse neus gehaald en ook dat maakte veel verschil.

De periode na mijn eerste behandeltraject vond ik loodzwaar. Ik heb een jaar lang gehuild. Ik was doodmoe maar vond dat ik niet mocht zeuren. Pas toen ik ging beseffen dat ik niet zomaar moe was, maar dat het kwam door het herstel van kanker, werd het langzaamaan steeds lichter voor me. Ik leerde dat inzien door het boekje ‘Ik kan denken/voelen wat ik wil’ van René Diekstra.”

Bereikbare doelen

Bij haar tweede borstkankerdiagnose woog Yvonne 35 kilo lichter dan veertien jaar eerder. ”Ik had alle diëten al een keer gedaan, maar het hielp nooit voor langere tijd. Ik was ook helemaal geen sporter. Ik vond er geen klap aan in de sportschool. Pas toen ik begreep dat je bereikbare doelen moet stellen, in plaats van de lat veel te hoog te leggen, begon ik er lol in te krijgen. Dus in plaats van drie keer per week naar de sportschool, begon ik met één keer.

Ik koos voor een kleine, gezellige sportschool in de buurt en na een tijdje leerde ik de mensen daar kennen. Toen werd het steeds leuker om er heen te gaan en makkelijker vol te houden. Ik begon gezonder te eten, stopte met snaaien en stapje voor stapje ben ik steeds fitter geworden.

Zelfvertrouwen

Mijn eerste sportieve prestatie was een fietstocht in Amerika. Ik besloot om geld op te halen voor een goed doel en ben gaan trainen voor een tocht van 60 kilometer. Als een echte Hollandse meid wilde ik dat weer kunnen. Toen dat lukte voelde ik me weer de baas over mijn eigen lijf. Het gaf zoveel zelfvertrouwen! Daarna wilde ik een nieuw doel stellen en ben ik gaan trainen voor de triatlon. Ik startte met zwemmen in zwembad De Slag en ging hardlopen met de app ‘hardlopen met Evy’. Ik begon met mijn eerste triatlon in Wijde Wormer en na drie jaar schreef ik me zelfs in voor het Europees kampioenschap voor mensen tussen de 65 en 70 jaar. Ik werd vierde! Daarna heb ik ook aan het wereldkampioenschap meegedaan. Dat had ik me vroeger echt nóóit kunnen voorstellen.

Op één been tandenpoetsen

Bewegen hoeft helemaal niet zo ingewikkeld te zijn. Ook bij mij ging het eerst om hele kleine en vooral haalbare stapjes. Ook kan je in huis oefeningetjes doen. Zelfs tijdens het tandenpoetsen op één been staan helpt al. Een tijdje geleden hebben Fysio Centrum Zaanland en het ZMC samen het leuke boekje ‘Blijf in beweging’ uitgebracht. Ik heb het gelezen. Wat een mooi initiatief. Er wordt in uitgelegd waarom bewegen bij kanker zo belangrijk is. Het staat ook vol met oefeningen die je gemakkelijk thuis kunt doen en een loop- en fietsschema om conditie op te bouwen. Heel laagdrempelig. Ik kan dat iedereen aanraden om ermee aan de slag te gaan.”

Internist oncoloog Sandra Bakker over het belang van bewegen bij kanker:

“Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat patiënten beter uit de chemokuren komen door te bewegen. Er lopen wereldwijd ook steeds meer onderzoeken naar het effect van bewegen op kanker op celniveau. Hoe meer je beweegt, hoe meer effect het op de kanker heeft. Ook werkt bewegen en afvallen preventief. Mensen die kanker hadden, hebben minder kans dat het terugkomt. Haalbare doelen stellen is daarbij erg belangrijk, zodat je het kunt volhouden. Veel patiënten merken dat hun conditie vermindert als gevolg van de behandelingen van kanker. Daarom bieden ziekenhuizen gespecialiseerde fysiotherapie, genaamd Oncofit. Dit is een manier om op verantwoorde wijze de conditie weer op te bouwen. Het biedt een individueel trainingsprogramma  en wordt opgesteld door een oncologisch geschoolde fysiotherapeut. 

Bewegen is winst:

• Het helpt tegen vermoeidheid, angst en depressie
• Meer uithoudingsvermogen en spierkracht bij dagelijkse bezigheden
• Beter en sneller herstel
• Minder klachten zoals misselijkheid, pijn en beter slapen